"Ez dago ikustea nahi ez duena baino itsuagorik" / "No hay más ciego que el que no quiere ver"
Mila alditan gelditua naiz etxetik gertu pasiatzen, egoerak ez nauelako kostaldera ala basora argazkiak ateratzera joateko aukerarik eman. Eta horrenbestetan pasatua nahiz iratzeen albotik, beraien presentziari jaramon haundirik egin gabe.
Mil veces me he quedado paseando cerca de casa, porque la situación me impedía acercarme a la costa o al bosque a fotografiar. Y mil veces he pasado por al lado de helechos a los que no he prestado demasiada atención.
Baña halako batean, barnean daramagun "arratoia" gosez amorratzen esnatzen da. Ezin duzunez "betiko" tokietara joan gose horren asetzea bilatzeko, gertukoari jaramon egiten hasten zara, eta "arratoia" horren gosez ez zegoenean ikusten ez zenituen argazkiak aurkitzen.
Pero en una de estas, se despierta hambrienta la "rata" que llevamos dentro. Ya que es imposible ir a los sitios de "siempre" para saciar ese hambre, empiezas a prestar atención a lo que tienes cerca, y a ver fotos que no veías cuando la "rata" no estaba tan hambrienta.
Konturatu orduko, han aurkitzen zara, "janaria" batzen, zuk zeuk ere sinestu ezin dezakezun platerkadak bete arte.
Para cuando te das cuenta, allí te encuentras, recogiendo "comida" para llenar tantos platos como no habrías imaginado.
Tripakada hartu eta gero, gauzak beste modu batera ikusten dira, eta dena da positiboago. Ezintasunak, edukitze ezak, ez dagoen tokitik indarrak ateratzen laguntzen dizula ikasteko balio du.
Una vez el estomago a reventar, las cosas se ven de otra manera, de forma más positiva. El no poder, el no tener, te ayuda a aprender que se pueden sacar fuerzas de donde no hay.





_Copy.jpg)
_Copy.jpg)
_Copy.jpg)
_Copy.jpg)
_Copy.jpg)
_Copy_Copy.jpg)


_Copy_Copy.jpg)
_Copy_Copy.jpg)
_Copy_Copy.jpg)
_Copy_Copy.jpg)
